Masal

Masallar, çocukların bilişsel, dilsel ve ahlaki gelişimleri başta olmak üzere birçok açıdan olumlu yönde etkileyen en önemli okuma metinleri arasında yer alır.

KARDAN ADAMIN ARKADAŞI

O kış çok soğuk geçiyordu. Çok kar yağmıştı. Her taraf bembeyazdı. Cenk kalın giysilerini giydi. Montunu giyip eldivenini taktı. Koşarak bahçeye çıktı. Kardan adam yapmaya karar vermişti. Karları topladı. Çok büyük bir kardan adam yaptı. Kömürden gözlerini ve ağzını yaptı. Atkı ve bere taktı. Havuçtan burun yaptı. Kardan adamı çok güzel olmuştu. Cenk kardan adamını yapıp sıcak süt içmek için eve girdi. Her gün okula giderken kardan adamına bakıyordu. Ama kardan adamında bir farklılık vardı. (Kardan adamında ne farklılık olabilir?) Kardan adamı mutsuzdu. Cenk’ in yaptığı gülen yüz her zaman mutsuzdu. Cenk kömürleri yeniden yerleştirip kardan adamını mutlu yapıyordu ama akşam baktığında yine mutsuz görüyordu. (Acaba kardan adamı neden mutsuzdu?)

Cenk kardan adamının neden mutsuz olduğunu anlamamıştı. Bir gün okulda oyun oynarken aklına bir fikir geldi. O, her gün arkadaşlarıyla oynuyordu ama kardan adamının sohbet edecek hiç arkadaşı yoktu. Cenk bunu fark etti. Akşam eve gelir gelmez bunu babasına anlattı.

-Baba, kardan adam arkadaşı olmadığı için çok mutsuz. Hiç gülmüyor. Ona arkadaş yapmama yardım eder misin?

-Tabi ki yavrum.

Cenk ve babası bahçeye çıktılar. Cenk kardan adamın yanına gitti.

-Sana arkadaş yapmaya geldik, dedi. Artık canın sıkılmayacak.

Cenk babasıyla kardan adam yapmaya başladı. Karları topladılar. Yaptıkları kardan adam daha kısaydı. Onu da süslediler. (Yeni kardan adamlarını nasıl süslediler?) Renkli bere ve atkı taktılar. Kömürden gülen yüz yaptılar. Cenk kardan adamı bir daha hiç mutsuz görmedi.

PONPON KARLA TANIŞTI

Ayı Ponpon okulunu çok seviyordu. Sabahları ormanda yürüyerek, çiçekleri toplayarak okuluna geliyordu. (Topladığı çiçekleri ne yapıyor olabilir?) Topladığı çiçekleri de öğretmeni Bayan Kaplan’ a veriyordu. Eve dönerken de temiz havayı içine çekiyor, kuru yapraklarla oynuyordu. Ama Ponpon artık havaların soğuduğunu fark etti. Artık annesinin verdiği atkısını takmadan dışarı çıkamıyordu. Paltosunu da giyiyordu. (Acaba hangi mevsime giriyorlar?)

Ponpon yine bir gün okuldan çıktı. Bir anda titredi.

-Brrrrrr… hava ne kadar soğuk. Hemen beremi takmalıyım.

Ponpon beresini, atkısını, eldivenlerini taktı. Kitaplarını alıp evine doğru yürümeye başladı. Bir anda burnunun ucuna beyaz bir şey düştü. (Ponpon’ un burnuna düşen beyaz şey ne olabilir?) Ponpon çok şaşırdı. Bu neydi? Ponpon bu beyaz şeyi merak edip eline aldı. Ama beyaz şey hemen kaybolmuştu. Pinpon beklemeye başladı. Üzerine bir tane, bir tane daha düştü. Ponpon başını gökyüzüne kaldırdı. Beyaz şeyden bir sürü vardı. Ona doğru geliyordu. Ponpon şaşkın şaşkın gökyüzüne bakarken yanına öğretmen Bayan Kaplan geldi.

-Ponpon burada ne yapıyorsun? Eve gitmelisin. Annen seni merak edecek. Hava da çok soğudu.

-Öğretmenim bu düşen beyaz şeyler ne, diye sordu Ponpon.

-Onlar kar canım. Artık kış geldi. Kar yağacak. Her yer bembeyaz olacak. Havalar çok soğuk olacak. Kalın giymeliyiz, dedi.

-Evet öğretmenim ben de atkımı, eldivenimi, beremi taktım.

-Aferin canım.

Ponpon bir anda üzülmüştü.

-Neden üzgünsün canım, diye sordu Bayan Kaplan.

-O zaman oyun oynayamayacağım. Size çiçek toplayamayacağım. Kış hiç güzel bir şey değil. Çiçekler karın altında üşüyecekler.

-Üşümezler canım. Kış çok güzel bir mevsimdir. Bitkiler için de çok faydalıdır. Sen de eğer kalın giyersen karla oynayabilirsin. Kardan adam yapabilirsin. Bana da baharda çiçek getirirsin, dedi öğretmen Bayan Kaplan.

Ponpon yağan kara baktı. Çok güzel görünüyordu. Bayan Kaplan Ponpon’ u evine götürdü. Ponpon karla oynamayı çok sevdi. Kış çok güzel bir mevsimdi. (Kış mevsiminde başka nasıl değişiklikler olur?)